Gmina Wielkie Oczy położona jest w południowej części powiatu lubaczowskiego na Płaskowyżu Tarnogrodzkim na terenie pagórkowatym. Zajmuje obszar 147 km2 i liczy ok. 4100 mieszkańców. W jej skład wchodzi 10 sołectw: Bihale, Łukawiec, Kobylnica Ruska, Kobylnica Wołoska, Majdan Lipowiecki, Potok Jaworowski, Skolin, Wielkie Oczy, Wólka Żmijowska i Żmijowiska. Gmina jest słabo zaludniona, większość miejscowości to małe osady.

Nieskażone środowisko naturalne i bardzo wysoki wskaźnik lesistości to cechy charakterystyczne gminy – ponad 51% powierzchni zajmują piękne i rozległe lasy. Są tu dobre warunki do uprawiania turystyki i łowiectwa. Przez terytorium gminy przepływają dwie rzeki; Lubaczówka i Szkło. Najcenniejszym bogactwem mineralnym są pokłady gazu ziemnego, eksploatowane od 1958 r.

Początki osady Wielkie Oczy sięgają XIV w. W XV w. wieś wchodziła w skład dóbr krakowieckich (obecnie miasto na Ukrainie). W 1671 r. Król Michał Korybut Wiśniowiecki za zasługi wojenne Jędrzeja Modrzejowskiego nadał jego wsi dziedzicznej – Wielkie Oczy – prawa miejskie magdeburskie. Wielkie Oczy były miastem prywatnym. Wkrótce stały się osadą handlowo-obronną leżącą na szlaku Jaworów – Jarosław. Następnie Wielkie Oczy należały do Łaszczów, Potockich, Lubomirskich. Około roku 1775 przeszły w posiadanie Jakuba Komorowskiego, od 1810 r. były w rękach niemieckich baronów Hagenów, a od 1908 r. ich właścicielem został Karol Czerny.

Nazwa wsi nawiązuje do dwóch stawów wyglądających jak oczy. W przeszłości Wielkie Oczy posiadały herb – „Ryba”. Miasteczko rozwijało się na przełomie XIX i XX w. W przeddzień wybuchu I wojny światowej było u szczytu swego rozkwitu. W wyniku zniszczeń wojennych i epidemii miasteczko podupadło. W 1935 r. utraciło prawa miejskie, co umotywowano brakiem elementów miastotwórczych i perspektyw rozwojowych.

Gmina Wielkie Oczy położona jest na terenach bardzo interesujących pod względem kulturowym. Wielonarodowościowy charakter ludności (Polacy, Rusini, Żydzi) sprawił, że od wieków koegzystowały tutaj ze sobą różne wpływy etniczne tworzące mozaikę kulturową, z którą mamy do czynienia tylko na Kresach. Stąd też możemy tu napotkać wiele cennych zabytków: katolickie świątynie, greckokatolickie cerkwie czy bożnica żydowska.

Do najcenniejszych zabytków zalicza się:

• zespół kościelno-klasztorny z kościołem pw. Niepokalanego Poczęcia NMP i św. Andrzeja Apostoła z XVII w. (Wielkie Oczy);
• klasztor ss. boromeuszek zbudowany w latach 1890–1893 (Wielkie Oczy);
• synagoga z 1910 r. (Wielkie Oczy);
• cerkwie greckokatolickie w Wielkich Oczach, Łukawcu, Wólce żmijewskiej, Żmijowiskach, Kobylnicy Wołoskiej
• XVI/XVII-wieczny dwór obronny (Wielkie Oczy); przystosowany na potrzeby siedziby Urzędu Gminy. Znalazły tutaj siedzibę również biblioteka, świetlica i komisariat Policji.
• domy drewniane, wśród nich na szczególną uwagę zasługuje dom przy ul. Krakowieckiej 4 z 1918 r. z podwójnym dachem w stylu polskim – projekt słynnego architekta Jana Sasa Zubrzyckiego.
• cmentarze: katolicki – założony w XIX w., oraz żydowski - z XVIII w.
• modrzewiowy kościółek pw. Trzech Króli z 1756 r. (Łukawiec);

Urząd Gminy Wielkie Oczy
ul. Leśna 2,
37-627 Wielkie Oczy
tel./fax.: /016/ 631 01 26
email: , www.wielkieoczy.info.pl